Koreański ma dwa pełne zestawy liczebników. Każdy, kto to słyszy, myśli: dwa razy więcej wkuwania, dwa razy więcej okazji do pomyłki.
Ale pracy wcale nie ma dwa razy więcej, bo te zestawy ze sobą nie konkurują. Każdy ma swoje terytorium, granica między nimi jest wyraźna, a jedno pytanie prawie zawsze stawia cię po właściwej stronie.
1 · Skąd wzięły się dwa zestawy
Zestaw rodzimy to oryginalne koreańskie słowa, których Koreańczycy używali, zanim dotarło do nich pismo chińskie. Zestaw sinokoreański przyszedł razem ze znakami chińskimi i zadomowił się w pisanej, mierzonej, urzędowej połowie języka.
Polski ma słabe echo tego zjawiska. Obok zwykłych dwa i trzy żyją zapożyczone liczby ukryte w słowach takich jak duet · trio · kwartet, dekada, oktawa, milion. Te zapożyczenia pojawiają się w słownictwie książkowym i specjalistycznym, a do codziennego liczenia służą rodzime, słowiańskie liczebniki.
Koreański zrobił to samo — ale zachował oba zestawy w komplecie i na widoku, zamiast pozwolić, by jeden skurczył się do garstki uczonych słów.