Umiesz już budować zdania. Teraz wchodzisz w tę część koreańskiego, której nie przetrwa żaden przekład: małe słówka doklejane do rzeczowników.
Polski oznacza role przypadkami — końcówkami: pies ugryzł człowieka i człowieka ugryzł pies znaczą to samo, bo końcówka -a w człowieka mówi, kogo ugryziono. Koreański robi to samo partykułami: też stoją po rzeczowniku i też niosą rolę, więc szyk może się przesuwać, a znaczenie zostaje. Różnica jest taka, że partykuła to osobne słówko doklejone na końcu i ma zawsze tę samą postać — nie ma deklinacji, rodzajów ani liczby mnogiej do zapamiętania.
| Koreański | Dźwięk | Znaczenie |
|---|---|---|
| 개가 사람을 물었어요 | gaega sarameul mureosseoyo | Pies ugryzł człowieka |
| 사람을 개가 물었어요 | sarameul gaega mureosseoyo | Pies ugryzł człowieka |