สำนวนที่ไม่ใช่ผลรวมของคำ

คุณรู้จัก 발 และรู้จัก 넓다 แต่ก็ยังอ่าน 발이 넓다 ไม่ออก เพราะมันไม่ได้แปลว่า เท้ากว้าง แต่แปลว่า รู้จักคนเยอะมาก ภาษาไทยจะพูดว่า “กว้างขวาง” หรือ “รู้จักคนกว้างขวาง” — ภาษาไทยไม่ได้ใช้อวัยวะ แต่ภาษาเกาหลีใช้เท้า

นี่แหละคือสำนวน: วลีที่ความหมายไม่ใช่ผลรวมของคำ ทุกภาษามีสำนวน และผู้เรียนทุกคนต้องเจอกำแพงเดียวกัน — รู้จักคำศัพท์ทุกคำ แต่ประโยคกลับไม่มีความหมาย

สำนวนเกาหลีจำนวนมากสร้างจากอวัยวะหนึ่งส่วน บวกกริยาหรือคุณศัพท์ธรรมดา ฟังดูเหมือนต้องจำมากขึ้น แต่ที่จริงจำน้อยลง เพราะ อวัยวะแต่ละส่วนมักชี้ไปทางเดียว

คนไทยน่าจะคุ้นกับวิธีคิดนี้ ภาษาไทยก็มีสำนวนที่ใช้อวัยวะอยู่มาก เช่น หูเบา ปากสว่าง ใจกว้าง