การพูด · ห้องฝึกออกเสียง
การออกเสียงที่สื่อถึงกันได้
ในจุดที่ภาษาส่วนใหญ่มีเพียงหนึ่งหรือสองเสียง ภาษาเกาหลีมีถึงสามเสียง 불, 뿔 และ 풀 แปลว่า ไฟ เขาสัตว์ และหญ้า ลองพูดสักคำ แล้วเราจะบอกว่าคำไหนที่ออกมา — และถ้าไม่ใช่คำที่ตั้งใจ ต้องเปลี่ยนอะไร
เราให้คะแนนเฉพาะจุดที่เสียงผิดแล้วกลายเป็นอีกคำที่มีอยู่จริง นั่นเป็นจุดเดียวที่ระบบรู้จำเสียงบอกได้อย่างซื่อสัตย์ว่าคุณทำอะไรลงไป และบังเอิญว่ามันเป็นส่วนที่ยากที่สุดของภาษาเกาหลีพอดี ส่วนที่เหลือเราเปิดเสียงให้ฟังแล้วให้คุณเทียบเอง แทนที่จะเสกคะแนนขึ้นมา
ไฟ
เบราว์เซอร์นี้ฟังไม่ได้
Chrome และ Safari ฟังคุณได้ ส่วน Firefox ไม่ได้ เราจะไม่แกล้งให้คะแนนทั้งที่ไม่มีข้อมูล — เปิดเสียงคำเหล่านั้นแล้วเทียบกับเสียงตัวเองแทน
ธรรมดา · เกร็ง · พ่นลม
ตรงที่ภาษาอื่นมีเสียงเดียวหรือสองเสียง ภาษาเกาหลีมีสามเสียง 불 뿔 และ 풀 เป็นคนละคำกัน ข้อได้เปรียบของคุณมีอยู่จริงและควรพูดให้ชัด ภาษาไทยแยก ก/ข ต/ถ ป/ผ อยู่แล้ว นั่นคือแยกเสียงไม่พ่นลมออกจากเสียงพ่นลม สองในสามชั้นนี้คุณจึงออกได้ตั้งแต่วันแรก แต่ต้องรู้ว่ามันไปตรงกับตัวไหน ผ ถ ข ตรงกับ ㅍ ㅌ ㅋ เกือบพอดี ส่วน ป ต ก ของคุณ คนเกาหลีจะได้ยินเป็น ㅃ ㄸ ㄲ ไม่ใช่ ㅂ ㄷ ㄱ เสียงที่ภาษาไทยไม่มีจึงเป็นชั้นธรรมดา ㅂ ㄷ ㄱ ซึ่งต้องสร้างขึ้นใหม่
ถือกระดาษไว้หน้าปาก ห่างจากริมฝีปากราวหนึ่งนิ้ว เสียงพ่นลม (ㅍ) ทำให้กระดาษกระเด็นไปข้างหน้า เท่ากับ ผ ของคุณ เสียงเกร็ง (ㅃ) แทบไม่ขยับกระดาษเลย คือ ป ของคุณแต่เกร็งคอเพิ่มเข้าไป และเสียงเริ่มทันทีที่ริมฝีปากแยกออกจากกัน เสียงธรรมดา (ㅂ) เป็นตัวที่ต้องสร้าง ปล่อยคอให้หย่อน ปล่อยลมออกนิดเดียวพอให้กระดาษไหวเบา ๆ และให้สระที่ตามมาเริ่มที่ระดับเสียงต่ำ อย่าใช้ ป แทน ㅂ เพราะ 불 จะกลายเป็น 뿔 ระหว่างสระ ㅂ กับ ㄷ จะกลายเป็นเสียงก้อง ตรงตำแหน่งนั้นใช้ บ กับ ด ได้เลย อีกเรื่องหนึ่ง วรรณยุกต์ไทยไม่มีบทบาทที่นี่ ภาษาเกาหลีไม่แยกความหมายด้วยเสียงสูงต่ำ แต่หูที่คุณฝึกมาทั้งชีวิตยังใช้ได้ เพราะเสียงธรรมดาทำให้สระที่ตามมาเริ่มต่ำ ส่วนเสียงพ่นลมกับเสียงเกร็งทำให้เริ่มสูง
สิ่งที่เราตั้งใจไม่ให้คะแนน
หลักสูตรอื่นฝึกเรื่องเหล่านี้กัน เราตัดออกโดยตั้งใจ และก็ควรบอกเหตุผลไว้ด้วย — เพื่อให้คุณตัดสินได้เองเมื่อไปเจอมันที่อื่น
- ㅐ · ㅔ (개 · 게)เราไม่ฝึก ㅐ กับ ㅔ แยกกันคนโซลที่อายุต่ำกว่าราวสี่สิบปีเกือบทั้งหมดรวมสระสองตัวนี้เป็นตัวเดียวไปแล้ว เจ้าของภาษาแยก 개 ออกจาก 게 ด้วยบริบท ไม่ใช่ด้วยเสียง และด้วยเหตุผลเดียวกันนั้นเองพวกเขาก็พิมพ์สลับกันเป็นประจำ เครื่องที่ให้คะแนนเรื่องนี้ก็เท่ากับโยนเหรียญ และแบบฝึกที่สอนให้คุณฟังความต่างที่ไม่มีอยู่แล้ว จะกินเวลาที่ควรใช้กับพยัญชนะสามชั้น
- ㅚ · ㅙ · ㅞ (외 · 왜 · 웨)ㅚ ㅙ และ ㅞ เราก็ไม่แยกฝึกเช่นกันเรื่องเดียวกันแต่ไปไกลกว่านั้น ทุกวันนี้แทบทุกคนออกเสียงสามตัวนี้เหมือนกันหมด ให้จำไว้ในฐานะรูปเขียนที่ต้องท่อง ไม่ใช่เสียงที่ต้องออก
- 낫 · 낮 · 낯 · 밭 → all [ㄷ]ㅅ ㅈ ㅊ และ ㅌ ท้ายพยางค์ไม่ใช่ปัญหาการออกเสียงหน้าช่วงหยุดหรือหน้าพยัญชนะ ทั้งสี่ตัวปิดเป็น ㄷ ที่กักไว้เหมือนกันหมด ตรงตำแหน่งนั้น 낫 낮 และ 낯 จึงเป็นคำพ้องเสียงจริง ๆ ไม่มีทางออกเสียงผิด และไม่มีอะไรในปากให้แก้ การปิดแบบไม่ปล่อยลมนี้เป็นของถนัดของคุณอยู่แล้ว เพราะแม่กก แม่กด แม่กบ ของไทยก็ปิดแล้วไม่ปล่อยเหมือนกัน ถึงอย่างนั้นก็ยังมีสองเรื่องที่ต้องแยกให้ชัด หน้าสระ พยัญชนะตัวเดิมจะกลับมา (낫이 [나시], 낯이 [나치]) การสะกดจึงยังสำคัญ และ ㅎ ท้ายพยางค์ไม่อยู่ในรายการนี้ มันไม่เคยโผล่ออกมาเป็น ㄷ ที่กักไว้เลย มันหายไปหน้าสระ (놓아 [노아]) และเปลี่ยน ㄷ ที่ตามมาให้เป็น ㅌ (놓다 [노타]) ทั้งสองเรื่องเป็นงานของห้องฝึกการแปรเสียง ไม่ใช่ห้องนี้