W tym tygodniu możesz nauczyć się czytać po koreańsku.

Czternaście spółgłosek i dziesięć samogłosek. Cała reszta koreańskiego pisma to te litery w połączeniach — nie ma drugiego zestawu do zapamiętania później ani znaków wykraczających poza nie.

Pięć kształtów spółgłoskowych zdjętych z ust i trzy znaki samogłoskowe — niebo, ziemia, człowiek. Każda inna litera to jeden z nich z dodaną kreską albo kropką. Naucz się ośmiu, reszta przyjdzie sama.

19 nagłosów × 21 śródgłosów × 28 wygłosów. Nigdy nie uczysz się sylaby jako całości — **składasz** ją, tak jak składa się słowo z liter.

Większość systemów pisma dochodziła do dzisiejszego kształtu przez stulecia. Hangul zaprojektowali król Sejong i jego uczeni, a uzasadnienie każdej litery ogłoszono w 1446 roku — dzięki temu możemy przeczytać, dlaczego każdy kształt jest taki, jaki jest.

Hunminjeongeum Haerye — księga wyjaśniająca projekt — znajduje się na Liście Pamięci Świata UNESCO. UNESCO nadało też imię króla Sejonga swojej światowej nagrodzie za walkę z analfabetyzmem.

Jedna litera odpowiada jednemu dźwiękowi i ta odpowiedniość niemal się nie zmienia. Gdy znasz te 24, przeczytasz koreańskie słowo na głos poprawnie, nawet nie wiedząc, co znaczy — podobnie jak w polskim, a inaczej niż w angielskim.