Krok 2 · Samogłoski
Trzy znaki, cała reszta to arytmetyka
Spółgłoski wzorowano na ciele. Samogłoski — na świecie: kropka to słońce na niebie, pozioma kreska to ziemia, pionowa to stojący człowiek.
We współczesnym druku kropkę pisze się jako krótką kreskę. Litera, którą kiedyś była — ㆍ, zwana 아래아 — wypadła ze współczesnego koreańskiego.
To, gdzie pada kropka, decyduje o dźwięku
Postaw kropkę u góry albo po prawej, a dostaniesz samogłoskę jasną i otwartą. Postaw ją niżej albo po lewej — ciemną i zamkniętą. Ta para powtarza się w całym koreańskim.
Jasna kropka u góry lub po prawej
Ciemna kropka na dole lub po lewej
Druga kropka dokłada z przodu y — ㅏ staje się ㅑ, ㅗ staje się ㅛ. Ta jedna zasada obejmuje cztery z dziesięciu liter.
Jeden ruch, dziesięć liter
Spółgłoski różnią się miejscem, w którym usta się zamykają. Samogłoski nie zamykają się nigdzie — zmienia się to, jak szeroko usta są otwarte. Wymów wszystkie dziesięć w zwykłej kolejności: 아 야 어 여 오 요 우 유 으 이, a otwarcie zwęża się krok po kroku: najszerzej przy 아, prawie zamknięte przy 이. Cztery litery z y wymawia się tak samo ułożonymi ustami jak literę, z której powstały, więc dziesiątka schodzi parami — pięć kroków, nie dziesięć.
ㅏ [a] · jak a w „tak”, usta otwarte najszerzej
Dotknij litery, by ją usłyszeć i zobaczyć układ ust.
Dziesięć samogłosek
Kolejność to 아 야 어 여 오 요 우 유 으 이. Tak stoją w każdym słowniku, na każdej klawiaturze i na tablicy w każdej koreańskiej klasie — i tak samo zwężają się twoje usta.
Każdy wiersz to para: druga litera to pierwsza z y z przodu, a obie wymawia się tymi samymi ustami.
Jak powstała każda z nich
Teraz napisz samodzielnie
Obrysuj szarą literę palcem albo myszą. Nic nie jest oceniane — to kartka, nie sprawdzian.