พยัญชนะสิบสี่ตัวและสระสิบตัว ตัวอักษรอื่นทั้งหมดในภาษาเกาหลีคือการรวมสองกลุ่มนี้เข้าด้วยกัน จึงไม่มีชุดที่สองให้ท่องทีหลัง และไม่มีตัวอักษรอื่นอีก
กฎการสะกดคำภาษาเกาหลี มาตรา 4เรียนฮันกึล
สัปดาห์นี้คุณอ่านภาษาเกาหลีได้
นี่ไม่ใช่คำกล่าวอ้าง แต่เป็นการนับ ตัวอักษรเกาหลีมี 24 ตัว และ 24 ตัวนั้นเกิดจากรูปทรงแปดแบบ ด้านล่างคือที่มาของแต่ละรูปทรงและสิ่งที่ทำกับมันได้
ถ้ามองเป็นตัวเลข
พยัญชนะห้าตัวที่ลอกมาจากรูปปาก และเครื่องหมายสระสามอย่าง — ฟ้า ดิน คน ตัวอักษรที่เหลือทั้งหมดคือแปดอย่างนี้ที่เติมเส้นหรือจุดเข้าไป เรียนแปดอย่างนี้ให้ได้แล้วที่เหลือจะตามมาเอง
ฮุนมินจองอึม แฮรเยบน, ค.ศ. 1446พยัญชนะต้น 19 × สระกลาง 21 × พยัญชนะท้าย 28 บล็อกไม่ได้ท่องจำทั้งก้อน แต่**ประกอบขึ้น** — เหมือนที่คำในภาษาไทยประกอบจากพยัญชนะกับสระ
ยูนิโคด บล็อกพยางค์ฮันกึล U+AC00–U+D7A3ระบบเขียนส่วนใหญ่ใช้เวลาหลายศตวรรษกว่าจะมาถึงรูปปัจจุบัน ฮันกึลออกแบบโดยพระเจ้าเซจงและเหล่าปราชญ์ และเหตุผลของรูปทรงแต่ละตัวถูกตีพิมพ์เป็นหนังสือในปี 1446 — เพราะอย่างนั้นเราจึงอ่านที่มาของมันได้
ฮุนมินจองอึม ออกแบบ ค.ศ. 1443 · ตีพิมพ์ ค.ศ. 1446ฮุนมินจองอึม แฮรเยบน หนังสือที่อธิบายการออกแบบ ได้ขึ้นทะเบียนความทรงจำแห่งโลกของยูเนสโก และยูเนสโกยังตั้งชื่อรางวัลการรู้หนังสือโลกตามพระนามเซจงด้วย
UNESCO Memory of the World (1997) · UNESCO King Sejong Literacy Prize (ตั้งแต่ 1989)หนึ่งตัวอักษรตรงกับหนึ่งเสียง และความตรงกันนั้นแทบไม่เคยคลาดเคลื่อน เรียนครบยี่สิบสี่ตัวแล้วคุณออกเสียงคำเกาหลีคำใดก็ได้ แม้จะไม่รู้ความหมาย — สิ่งที่ทำไม่ได้เลยกับการสะกดแบบภาษาอังกฤษ
กฎการถอดอักษรโรมันของภาษาเกาหลีระบบเขียนเชิงลักษณะเสียง
ในระบบเขียนส่วนใหญ่ รูปร่างของตัวอักษรไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับเสียงเลย ฮันกึลบอกไว้สองชั้น — รูปทรงพื้นฐานบอกว่าเสียงนั้นเกิดขึ้นตรงไหน และเส้นที่เติมเข้าไปบอกว่าเปล่งออกมาแรงขึ้น ในทางภาษาศาสตร์ระบบเขียนที่มีคุณสมบัติแบบนี้เรียกว่าระบบเขียนเชิงลักษณะเสียง และระบบเดียวที่ใช้กันอยู่จริงในวันนี้คือฮันกึล