เรียนฮันกึล

สัปดาห์นี้คุณอ่านภาษาเกาหลีได้

นี่ไม่ใช่คำกล่าวอ้าง แต่เป็นการนับ ตัวอักษรเกาหลีมี 24 ตัว และ 24 ตัวนั้นเกิดจากรูปทรงแปดแบบ ด้านล่างคือที่มาของแต่ละรูปทรงและสิ่งที่ทำกับมันได้

ถ้ามองเป็นตัวเลข

24ตัวอักษรที่ต้องเรียน

พยัญชนะสิบสี่ตัวและสระสิบตัว ตัวอักษรอื่นทั้งหมดในภาษาเกาหลีคือการรวมสองกลุ่มนี้เข้าด้วยกัน จึงไม่มีชุดที่สองให้ท่องทีหลัง และไม่มีตัวอักษรอื่นอีก

กฎการสะกดคำภาษาเกาหลี มาตรา 4
8รูปทรงที่สร้างตัวอักษรทั้งยี่สิบสี่

พยัญชนะห้าตัวที่ลอกมาจากรูปปาก และเครื่องหมายสระสามอย่าง — ฟ้า ดิน คน ตัวอักษรที่เหลือทั้งหมดคือแปดอย่างนี้ที่เติมเส้นหรือจุดเข้าไป เรียนแปดอย่างนี้ให้ได้แล้วที่เหลือจะตามมาเอง

ฮุนมินจองอึม แฮรเยบน, ค.ศ. 1446
11,172บล็อกตัวอักษรที่เป็นไปได้

พยัญชนะต้น 19 × สระกลาง 21 × พยัญชนะท้าย 28 บล็อกไม่ได้ท่องจำทั้งก้อน แต่**ประกอบขึ้น** — เหมือนที่คำในภาษาไทยประกอบจากพยัญชนะกับสระ

ยูนิโคด บล็อกพยางค์ฮันกึล U+AC00–U+D7A3
1443ไม่ได้สืบทอดมา แต่ออกแบบขึ้น

ระบบเขียนส่วนใหญ่ใช้เวลาหลายศตวรรษกว่าจะมาถึงรูปปัจจุบัน ฮันกึลออกแบบโดยพระเจ้าเซจงและเหล่าปราชญ์ และเหตุผลของรูปทรงแต่ละตัวถูกตีพิมพ์เป็นหนังสือในปี 1446 — เพราะอย่างนั้นเราจึงอ่านที่มาของมันได้

ฮุนมินจองอึม ออกแบบ ค.ศ. 1443 · ตีพิมพ์ ค.ศ. 1446
1997ความทรงจำแห่งโลกของยูเนสโก

ฮุนมินจองอึม แฮรเยบน หนังสือที่อธิบายการออกแบบ ได้ขึ้นทะเบียนความทรงจำแห่งโลกของยูเนสโก และยูเนสโกยังตั้งชื่อรางวัลการรู้หนังสือโลกตามพระนามเซจงด้วย

UNESCO Memory of the World (1997) · UNESCO King Sejong Literacy Prize (ตั้งแต่ 1989)
1:1ตัวอักษรกับเสียง

หนึ่งตัวอักษรตรงกับหนึ่งเสียง และความตรงกันนั้นแทบไม่เคยคลาดเคลื่อน เรียนครบยี่สิบสี่ตัวแล้วคุณออกเสียงคำเกาหลีคำใดก็ได้ แม้จะไม่รู้ความหมาย — สิ่งที่ทำไม่ได้เลยกับการสะกดแบบภาษาอังกฤษ

กฎการถอดอักษรโรมันของภาษาเกาหลี

ระบบเขียนเชิงลักษณะเสียง

ในระบบเขียนส่วนใหญ่ รูปร่างของตัวอักษรไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับเสียงเลย ฮันกึลบอกไว้สองชั้น — รูปทรงพื้นฐานบอกว่าเสียงนั้นเกิดขึ้นตรงไหน และเส้นที่เติมเข้าไปบอกว่าเปล่งออกมาแรงขึ้น ในทางภาษาศาสตร์ระบบเขียนที่มีคุณสมบัติแบบนี้เรียกว่าระบบเขียนเชิงลักษณะเสียง และระบบเดียวที่ใช้กันอยู่จริงในวันนี้คือฮันกึล

ㄱgㅋkหนึ่งเส้น = ลมหายใจหนึ่งพรวด เหมือนกันทุกตระกูลเสียง
Geoffrey Sampson, «Writing Systems» (1985), บทที่ 7

หกคำแรกที่คุณจะอ่านออก

ดูทั้งหมด
나무namuต้นไม้
아기agiทารก
오이oiแตงกวา
우유uyuนม
코koจมูก
비biฝน

ตั้งแต่ต้นจนจบ

พยัญชนะ 14 ตัว · สระ 10 ตัว
1พยัญชนะสิบสี่ตัวจากรูปปากห้าแบบ ดูว่าแต่ละเสียงเกิดขึ้นตรงไหน2สระสิบตัวจากเครื่องหมายสามอย่าง — ฟ้า ดิน คน3ประกอบพยางค์ซ้อนตัวอักษรลงในกรอบสี่เหลี่ยม จากนั้นอ่านตาราง 14 × 10 ออกเสียงทั้งตาราง4พยัญชนะท้ายตัวอักษรใต้บล็อก มียี่สิบเจ็ดตัว แต่มีเพียงเจ็ดเสียง5การเปลี่ยนเสียงทำไม 학교 ถึงอ่านว่า 학꾜 เก้ากฎ พร้อมช่องให้ลองใส่คำของคุณเอง6อ่านคำจริงเริ่มจากที่ไม่มีพยัญชนะท้าย แล้วมีหนึ่งตัว แล้วจึงเป็นการเปลี่ยนเสียงไม่กี่แบบ7ลองพิมพ์แป้นพิมพ์ 두벌식 บนหน้าจอ ไม่มีอะไรต้องติดตั้ง8คำชี้และไวยากรณ์ยี่สิบตอนสั้น ๆ ว่าด้วยจุดที่ผู้เริ่มต้นติดขัดจริง ๆ9ฝึกตรวจให้ขณะที่คุณพิมพ์ และสิ่งที่พลาดไปจะกลับมาอีก10ลองพูดออกเสียงฟังหนึ่งบรรทัดแล้วพูดตาม หรือสนทนาสั้น ๆ ทีละตา เบราว์เซอร์เป็นผู้ฟัง และไม่มีการอัดเสียงไว้