ขั้นที่ 5 · การเปลี่ยนเสียง

เขียนอย่างหนึ่ง อ่านอีกอย่างหนึ่ง

ตอนนี้คุณอ่านตัวอักษรได้ครบแล้ว กำแพงถัดไปคือภาษาเกาหลีไม่ได้ออกเสียงตามตัวสะกดเสมอไป — 학교 อ่านว่า 학꾜, 국물 อ่านว่า 궁물 เก้ากฎครอบคลุมได้เกือบทั้งหมด

ไม่มีอะไรต้องท่องจำ ทุกกฎด้านล่างคือปากของคุณเลือกทางที่สั้นที่สุดระหว่างสองเสียงเท่านั้น ลองพูด 국물 โดยออกเสียง ㄱ ตรงกลางให้ชัด ๆ แล้วคุณจะรู้สึกได้ว่ามันเลื่อนไปเป็น 궁물 เอง

ลองใส่คำสักคำ

ที่เขียน한국어
ที่อ่าน한구거
  • การเชื่อมเสียง국어구거

เก้ากฎ

ไม่ต้องท่องชื่อกฎ อ่านผ่านสักรอบ แล้วค่อยกลับมาเมื่อช่องด้านบนให้เสียงที่คุณคาดไม่ถึง

1การเชื่อมเสียง

ถ้าหลังพยัญชนะท้ายมีสระตามมาทันที พยัญชนะนั้นจะเลื่อนไปยังบล็อกถัดไป 한국어 อ่านว่า 한구거 — นี่คือเหตุผลที่เขียนเป็นอักษรโรมันว่า hangugeo ไม่ใช่ hangukeo

한국어한구거
옷이오시
값이갑씨

2พยัญชนะท้ายไม่ระเบิดออก

ที่ท้ายพยางค์ พยัญชนะถูกกักไว้ ไม่ปล่อยออก พยัญชนะท้ายที่เป็นไปได้ยี่สิบเจ็ดตัวออกมาเป็นเพียงเจ็ดเสียง 옷 กับ 옫 จึงฟังเหมือนกันทุกประการ

옷옫
꽃꼳
앞압

3พยัญชนะท้ายคู่เหลือตัวเดียว

มีพยัญชนะสองตัวใต้บล็อกเดียว แต่ออกเสียงเพียงตัวเดียว — เว้นแต่มีสระตามมา ตัวที่สองจะเลื่อนไปแทน

닭닥
여덟여덜
없다업따

4การกลายเป็นเสียงนาสิก

ㄱ ㄷ ㅂ ที่เจอ ㄴ หรือ ㅁ จะกลายเป็นเสียงนาสิกที่ฐานเดียวกัน และ ㄹ หลังพยัญชนะส่วนใหญ่จะกลายเป็น ㄴ ก่อน แล้ว ㄴ ตัวใหม่นั้นก็ไปทำให้พยัญชนะข้างหน้ากลายเป็นนาสิกต่อ นั่นคือวิธีที่ 독립 กลายเป็น 동닙

국물궁물
독립동닙
종로종노

5เมื่อ ㄴ เจอ ㄹ

ㄴ กับ ㄹ แทบไม่ออกเสียงติดกันตามที่เขียน ส่วนใหญ่ทั้งคู่ออกมาเป็น ㄹ 신라 อ่านว่า 실라 (คำประสมบางคำกลับกัน: 의견란 → 의견난)

신라실라
설날설랄

6การกลายเป็นเสียงตึง

หลัง ㄱ ㄷ ㅂ ตัว ㄱ ㄷ ㅂ ㅅ ㅈ ที่ตามมาจะถูกบีบให้ตึง อักษรโรมันไม่ได้เขียนเรื่องนี้ไว้เลย และนั่นแหละคือเหตุผลที่คนอ่าน hakgyo แล้วออกเสียงผิด

학교학꾜
먹다먹따
국밥국빱

7การกลายเป็นเสียงพ่นลม

ㅎ กับพยัญชนะธรรมดาหลอมรวมเป็นลมพรวดเดียว ไม่ว่าจะเรียงลำดับใด 좋다 อ่านว่า 조타, 축하 อ่านว่า 추카

좋다조타
축하추카
입학이팍

8ㅎ หายไป

เมื่อติดอยู่ระหว่างสระสองตัว ㅎ จะหายไปทั้งหมด 좋아요 อ่านว่า 조아요

좋아요조아요
많이마니
싫어시러

9การกลายเป็นเสียงเพดาน

ㄷ กับ ㅌ ที่เจอ 이 จะออกมาเป็น ㅈ และ ㅊ ลิ้นอยู่ตรงตำแหน่งนั้นอยู่แล้ว จึงออกเสียงจากตรงนั้นเลย

같이가치
굳이구지
굳히다구치다
สิ่งที่ตรงนี้ตัดสินให้ไม่ได้

กฎเหล่านี้ทำงานจากเสียงเพียงอย่างเดียว บางกรณีต้องรู้ก่อนว่าคำนั้นเป็นรากคำกริยาหรือคำนาม — 읽고 อ่านว่า [일꼬] แต่ 닭과 อ่านว่า [닥꽈] — และบางกรณีต้องรู้ขอบเขตของคำ อย่าง ㄴ ที่แทรกเข้ามาใน 색연필 [생년필] กรณีแบบนั้นเราปล่อยไว้ตามเดิม แทนที่จะเดาเอา